Organhandel - en personlig historie

Maria er no blitt 15 år og bur med sine fosterforeldre i ein liten landsby heilt sør i Italia. Ho blei adoptert til Italia av eit italienskektepar på over 60 år. Her får ho gå litt på skule men, er storsett heime for å ta seg av sine aldrane foreldre. Maria er født i Brasil og budde der med sine biologiske foreldre til ho var 9 år gamal, då bestemte mor henna seg for å gi ho bort til ein mann som lova både mora og Maria at Maria skulle få komma til Europa, gå på skule der og vil bli tatt godt vare på av ny foreldre der. Detta virka som eit bra alternativ til slummen i Salvador de Bahia nord i Brasil. Dermed blei ho seld til Marco som tok henne med til Italia. Ho husker framleis denne dagen som eit vondt minne, det å bli gitt bort av sine eigne foreldra, forlata kulturen, huset, språket og lande ho kjenner.

I Italia blei ho tatt i mot av sine nye foreldre Virginia og Alfonso. Dei fyrste månadane var ho ikkje utfor huset ein gong. Ho fekk beskjed om alt husarbeidet ho måtte gjere det var vasking, matlaging, rydding, stryking på eit strykebrett ho knapt nådde opp til. Ho blei med litt og litt kjendt med resten av den nye familien sin, då dei ofte kom på besøk til sine foreldre og besteforeldre. Ho hadde lagt merke til at det eine barnebarnet Emilio som var på hennar eigen alder var dårleg og hadde problem med eine auge, men Maria hadde aldri tørt og spørje kva som feila Emilio. Etter eit par månadar i Italia blei Maria tatt med til Tyrkia på ein privat klinikk, etter mange timar venting og mykje papirarbeid blei ho tatt med inn på eit rom, kled av, kled på ein kvitfrakk som var alt for stor, lagt på ei seng og lagt i narkose.

No lever Maria med eit auga mindre, ho er ein av 4000 barn som blei adoptert til Italia då det var eit adopsjonsrush i 1999 til 2003. Eit tusen av barna har ein klart og funne men, 3000 barn er sporlaust forsvunne. Dei er truleg tatt til Mexico og Thailand der dei har blitt drept og strippa for sin organ.